22 - كتاب سبق و رمايه مسابقه دادن در تيراندازى و اسب‌دوانى يكى از توابع دين و قرض محسوب مىگردد و در اين مسابقه ، مصلحت بزرگى نهفته است و آن « تمرين نمودن » جهت آماده شدن به كارزار با كفّار جهت اعزاز كلمهء « اسلام » و مسلمين مىباشد و گرنه « سبق » و « رمايه » در اصل ، برد و باخت و قمار مىباشد و در حديث شريف آمده است : « فرشتگان از برد و باخت متنفّر هستند و صاحب آن را لعن مىكنند ، جز در چند مورد : نصل ، ريش ، خفّ و حافر » « 1 » در كلمهء « نصل » ( تيراندازى ) نيزه‌بازى ، شمشيربازى و تيراندازى داخل مىگردد . در « خفّ » ( اسب دوانى ) شترسوارى و فيل‌سوارى . و در « حافر » ، اسب . قاطر و الاغ نيز داخل مىگردد و در اينجا آياتى وجود دارد : [ 237 ] [ آيهء اول ] « وَ أَعِدُّوا لَهُمْ مَا اسْتَطَعْتُمْ مِنْ قُوَّةٍ وَ مِنْ رِباطِ الْخَيْلِ » ؛ « 2 » « در برابر دشمنان خدا آنچه در توان داريد ، از نيروها و اسبان را آماده شده ، مهيّا سازيد » گفته‌اند : مقصود از « قوّه » همان تيراندازى است . [ 238 ] [ آيهء دوم ] « إِنَّا ذَهَبْنا نَسْتَبِقُ وَ تَرَكْنا يُوسُفَ عِنْدَ مَتاعِنا » ؛ « 3 » « ما جهت مسابقه رفته بوديم و يوسف را پيش اثاث‌هاى خود قرار داده بوديم » . اين كلام سخن فرزندان يعقوب ، پيامبر بنى اسرائيل مىباشد و اصل ، بقاى مشروعيّت و عدم وجود نسخ در شرع اسلام مىباشد . [ 239 ] [ آيهء سوم ] « فَما أَوْجَفْتُمْ عَلَيْهِ مِنْ خَيْلٍ وَ لا رِكابٍ » ؛ « 4 » يعنى چيزى كه براساس آن اجرا نموديد چون « وجيف » عبارت از سرعت سير مىباشد .

--> ( 1 ) . غوالى اللئالى ، ج 2 ، ص 115 ، حديث ، 317 ( 2 ) . سورهء انفال ، آيهء ، 61 ( 3 ) . سورهء يوسف ، آيهء 17 . ( 4 ) . سورهء حشر ، آيهء 60 .